Goed schrijven: talent of ambacht?

Is goed schrijven een kwestie van ambacht of talent? Hard werken of vooral aanleg? De vraag van een docent op de School voor de Journalistiek is me altijd bijgebleven. Ik weet ook nog goed dat ik blind koos voor de optie talent. Goed zijn in iets waarvoor je weinig moeite hoeft te doen, heeft altijd mijn belangstelling gehad.

10.000 urentheorie
Na 18 jaar in de praktijk weet ik hoe weinig je aan talent hebt als je niet stug doorwerkt. Meters maken. De theorie dat je 10.000 uur moet besteden om ergens een expert in te worden, is wat mij betreft waar. Dáárom ben ik geen topschaker!

Stie-ven geen Steffen
Schrijven als ambacht is een belangrijk thema in 'On Writing' van Stephen King. Op mijn twaalfde leende ik Dodelijk Dilemma bij bieb op Urk en ik was meteen verkocht. Ik sprak zijn naam trouwens altijd uit als Steffen King, maar het is Steven (als in Stie-ven), Steve voor intimi.

4 uur per dag
'On writing' is hét boek dat iedereen die schrijven serieus neemt moet lezen. King geeft zoveel tips die zo praktisch zijn dat je er meteen mee aan de slag kunt. Ze gelden voor schrijvers, journalisten en voor iedereen die serieus, op wat voor manier dan ook, met communiceren bezig is. Collega-columnist Jan van den Berg zette de belangrijkste tips al eens op een rijtje. Voor mij sprong één punt eruit. King schrijft vier uur op een dag. Elke dag. Echt elke dag. Sinds zijn vroege jeugd. Ook in de jaren dat hij verslaafd was aan van alles en nog wat. En King werd afgewezen, heel, heel, heel erg vaak afgewezen. King ging door.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Op reis met een boek #2: Dresden

Image
In 'Tot het bittere einde' beschrijft Victor Klemperer het leven onder het naziregime in de Duitse stad Dresden. In 1933 leidt de hoogleraar van joodse komaf nog een comfortabel leven, in de jaren die volgen wordt zijn beweegruimte steeds kleiner. Nazi-Duitsland is een wurgende deken, het beruchte bombardement van 1945 is vreemd genoeg zijn redding. Voorjaar 2019 reed ik met de trein vanaf Zwolle in een halve dag naar Dresden. Een ontspannen rit door knalgele koolzaadvelden. Dresden ademt geschiedenis. En dat wordt vandaag de dag graag uitgedragen. Maar er is toch iets bijzonders aan de hand. Dresden afficheert zichzelf als Elbflorenz: Het Florence aan de Elbe. Het is een stad die rechtstreeks uit de achttiende eeuw in onze tijd lijkt overgezet. Maar alle mooie gebouwen die je ziet, zijn herbouwd, vaak zeer recent. In 1945 is vrijwel het gehele, fraaie centrum in puin gelegd. In de DDR-periode die volgde bleef veel braak liggen. De ruïne van de Frauenkirche ...
Read more

Waarom het oor van Malchus bij Johannes niet genezen wordt

Image
Arme Malchus. In het Evangelie naar Lucas wordt zijn oor meteen door Jezus genezen, nadat Petrus het er met een zwaard heeft afgeslagen. Maar in het Evangelie naar Johannes (EJ) staat over dat wonder niets vermeld. De schrijver van het Johannesevangelie heeft er volgens mij heel bewust voor gekozen om de genezing hier onvermeld te laten. Kunnen we er eigenlijk wel van uitgaan dat de schrijver van het EJ selectief te werk is gegaan bij de tekenen die hij beschrijft? Ja, daarover kan weinig twijfel zijn, want hij zegt dat zelf. In 20:30-31 staat: ‘Jezus nu heeft in aanwezigheid van zijn discipelen nog wel veel andere tekenen gedaan, die niet beschreven zijn in dit boek, maar deze zijn beschreven, opdat u gelooft dat Jezus de Christus is, de Zoon van God, en opdat u, door te geloven, het leven zult hebben in Zijn Naam.’ Wat zijn tekenen? Hoe moeten we een teken eigenlijk definiëren? Het Griekse σημεῖον ( semeion) komt 17 keer voor in het EJ (2:11, 2:18, 2:23, 3:2, 4:48, 4:54, 6:2, 6:14, ...
Read more

Negen fantastische bands die niet uit Engeland of de VS komen

Image
Popmuziek is uitgevonden in Engeland en verfijnd in de VS. De rest van de wereld is namaak, Frans Bauer, K-pop of ABBA. Toch? Ik moet bekennen dat mijn muzikale dieet lang, te lang, heeft bestaan uit Engelstalig werk, gemaakt door Amerikanen, Engelsen en U2. De laatste pakweg tien jaar is dat aan het veranderen. Zweedse elektronica, Japans postrock, Franse blackgaze. Geniet mee! 1. MONO (Japan) Overrompelende postrock met een onmiskenbaar Aziatisch randje. Het begon voor mij allemaal met onderstaand filmpje, de kwaliteit is niet eens zo goed. Maar ik was verkocht. Een paar jaar later zagen we ze live in Hamburg. Bij het eerste nummer sprongen de tranen in mijn ogen. Ik was diep ontroerd van instrumentale muziek, ik weet nog steeds niet waarom. 2. Tocotronic (Duitsland) Van die nerdy, krakerige, lo-fi bandjes met liedjes over hele zware levens. Daar zijn ze in Engelstalige landen al heel lang goed in. Maar Hamburg heeft Tocotronic. Lekkere, puntige liedjes met veel zelfspot...
Read more