Vrienden
Tim Krabbé is ook de held van veel vaderlandse wielrenners. Hij schreef De Renner, een monumentaal sportboek en nog een bundel wielrenverhalen die ik ondanks mijn afkeer van mannen in strakke pakjes met smaak heb gelezen.
Tim Krabbé is ook al langere tijd mijn held. Door die romans, zijn korte verhalen en door De Paardentekenaar. De verfilming van dat korte verhaal maakte als kind een verpletterende indruk op mij. Maar zeker ook door zijn schaakpublicaties. Naast romanschrijver en wielrenner is hij namelijk een verdienstelijk schaker, die zich toelegde op curiosa in de schaaksport.
Tim Krabbé was nog iets: vriend van Ferdi Elsas, misschien wel de beruchtste Nederlandse moordenaar voor Volkert van der Graaf. Hij zocht hem op de in gevangenis. In eerste instantie omdat hij er een boek over wilde schrijven. Krabbé had In Cold Blood van Truman Capote in zijn achterhoofd: het soort boek dat heel veel journalisten ooit nog eens willen schrijven.
De fascinatie om een ongelooflijke misdaad te doorgronden, die snap ik. En ook dat je daarvoor jarenlang bij iemand langsgaat in de gevangenis. Met die journalistieke herkenning begon ik vol goede moed aan Vrienden, de neerslag in dagboekvorm van de aantekeningen die Krabbé maakte van zijn contact met Elsas en diens vrouw Els. Gaandeweg verschoot het boek heel langzaam van kleur. Krabbé liet het plan om een boek te schrijven varen. Toch bleef hij Elsas bezoeken, soms met grote tegenzin. Na Elsas' dood, als gevolg van een verkeersongeval, komt uiteindelijk toch het moment dat Krabbé besluit het boek alsnog te schrijven. Gelukkig maar.
Krabbé kreeg bakken kritiek op zijn vriendschap met Elsas, op de eerlijkheid in zijn boek. Ik ben niet objectief, omdat de schrijver al een held van me was, maar ik vind de kritiek kortzichtig. Krabbé heeft de mens getoond achter een bizarre moord. Geen zoet verhaal, zeker niet, maar wel eerlijk. Journalistiek. Menselijk.
Comments
Post a Comment